nader voorgesteld

Hoe het begon................

Toen ik in 1999 Egypte bezocht voor een strandvakantie , besloot ik daar mijn Open Water brevet te gaan halen bij Easy Divers in Hurghada. We waren toen met 3 cursisten en Yasser was onze instructeur. Na 2 dagen bleek ik bij de briloefening (bril af en weer op) problemen te hebben. Ik kreeg dan water binnen en schoot als een raket naar de oppervlakte. Ach er zijn er zo velen die daar last van hebben............Bij mij kostte het echter mijn nachtrust; ik droomde er een hele nacht over en zag me dan vanaf 10 meter omhoog schieten bij die oefening. Ik had inmiddels geleerd dat dit heel gevaarlijk kon zijn. De paniek sloeg toe en toen het eindelijk ochtend was belsoot ik te stoppen met de cursus. Met een beetje pijn in mijn hart want ik ben niet echt een persoon die snel opgeeft.
Een jaar later bracht ik mijn vakantie wederom door in Egypte, snorkelend en met de mnsen die er het jaar daarvoor ook waren, zij dus duikend. Het stak me toch en ik vond dat ik er weer voor moest gaan. De Nederlandse duikinstructrice (Lian) die mij zou begeleiden was van oorsprong verpleegkundige en zij vond, gezien een vroegere longaandoening, dat ik eerst uitgebreid gekeurd moest worden. Ik besloot dit dan toch over te laten aan een Nederlandse duikarts. Uiteindelijk heb ik mijn Open Water gehaald in Nederland bij de duikschool Voyager Diving in Bergen op Zoom. Ik was meteen helemaal verkocht en schafte meteen mijn volledige duikuitrusting aan om de Zeeuwse wateren te gaan verkennen. Wouw! Wat een prachtige schepselen trof ik daar aan! Ik wist meteen dat ik hierin verder wilde gaan en het liefst uiteindelijk anderen enthousiast wilde maken voor deze mooie sport.

Omdat ik al bij het behalen van mijn Open Water wist dat ik professional wilde worden in de duiksport ben ik in 2003 opgeleid tot divemaster. Ik vond het geweldig om de "jonkies" in de sport enthousiast te maken. Vooral als het niet lukte en ik er uiteindelijk voor kon zorgen dat er iets overwonnen werd zodat het wel lukte. Maar ook het showen van het prachtige onderwaterleven in Zeeland vond ik geweldig. Tijd om instructrice te worden!!! Kost een paar centen dus ik ben eerst 2 jaar divemaster gebleven. In mei 2005 startte ik met de IDC bij DiveVersity (vroeger Divecollege genaamd) op de Kempervennen. 10 Dagen zwoegen met een klein clubje fantastische medecursisten en onder hele goede begeleiding. Op 5 juni was het papiertje binnen en mocht ik mezelf PADI instructrice noemen.
Bij Divecollege werd ik in oktober 2005 ook specialty instructrice. Onder duikopleidingen kun je lezen welke specialties ik kan verzorgen.

Fotograferen vond ik altijd al een leuke bezigheid. Mede door het zien van onderwaterfoto's van bekende en minder bekende onderwaterfotografen raakte ik enthousiast voor deze tak van de duiksport. Ik kocht dan ook een goede camera, een onderwaterhuis en een behoorlijke flitser. Bij onderwaterhuis.nl volgde ik een cursus onderwaterfotografie. De eerste foto's onderwater vielen mee. Dat geeft de duiker moed! Daarna volgden ook heel veel slechte foto's. Elke duik gaat de camera mee en zo heb ik al wel wat kneepjes van het vak geleerd. Nu heb ik een aardige selectie met redelijke foto's. Je kunt deze bewonderen in het fotoalbum.

Toen de duikschool Voyager Diving, de school waar ik alle opleidingen deed m.u.v. instructeur, ophield te bestaan, hebben we met 4 enthousiastelingen in september 2004 de Passion4Diving (voorheen St. Diving Voyager) opgericht die als duikclub door het leven gaat. De stichting is in het 1e jaar meteen enorm gegroeid en organiseert leuke zwembadtrainingen, buitenduiken, activiteiten en uitstapjes. Als instructrice maak ik voor opleidingen gebruik van het zwembaduur van de stichting. Zo kan ik over een zwembad beschikken en trek ik potentiele leden aan voor de club.
 
Vele van mijn duiken maak ik in de Oosterschelde en Grevelingen. Ik heb inmiddels ook al op veel plaatsen over de grens de onderkant van het wateroppervlakte bekeken. Zo heb ik gedoken in Egypte, Sal (Kaapverdie), Guatemala (bergmeer), Belize, Bonaire en Curacao.
Elke keer als ik terug kom van een tropische tripje ben ik blij dat ik weer onder mag in het koude(re), donkere Zeeuwse water. Het prachtige onderwaterleven in ons koude kikkerlandje is voor een niet-duiker moeilijk voor te stellen. Ik ben er gewoon een beetje trots op..........